İlk kez gelenler için rehber
Ren geyiği kampı akşamı: adım adım gerçekte neler yaşanır
Otobüs, sürü, kızak, ateş, bidos, gökyüzü — gecenin akış sırası ve her aşamanın gerçekte neler içerdiği.
GetYourGuide'da ren geyiği kampı ve akşam yemeği biletlerini görün ↗Akşamın programı
| Açık Hava | Kapalı alan | |
|---|---|---|
| Ne olur | Sürüyü beslemek, kızak gezintisi | Lavvu, akşam yemeği, joik |
| Zaman | 17:40'da alış, sürüş, besleme, kızak | Akşamın yaklaşık üçte ikisi |
| Sıcaklık | Genellikle sıfırın oldukça altında | Açık bir ateşin yanında sıcacık |
| Giyim | Kendi katmanlarınız + ödünç termal tulum | Sıcak tulumlar çıkarılır |
| Esneklik | GetYourGuide'da ücretsiz iptal | GetYourGuide'da ücretsiz iptal |
Tur bir otel lobisinden değil, bir otobüs terminalinden başlar
Alınış saati 17:40, Tromso Havn Prostneset'teki otobüs terminali, Samuel Arnesens gate 5. Clarion The Edge otelinin karşısındaki ana girişten girerseniz, binanın içinden geçerek diğer taraftaki terminale ulaşırsınız. Oradan kampa 30-35 dakikalık bir sürüş var; sezonun ilk haftalarından sonra bu yolun büyük kısmı karanlıkta geçer. Yolculuğun kendisi geçişin bir parçasıdır — sokak lambaları, kamp görüş alanına girmeden çok önce yerini açık, ışıksız yola bırakır; bu da genellikle vardığınızda şehirden aslında ne kadar uzaklaştığınızın ilk işaretidir.
Besleme, binmeden önce gelir
Kampta ilk yapılan şey yaya olarak gerçekleşir: yaklaşık 300 ren geyiğinden oluşan bir sürünün arasına yürüyüp, çobanların gözetiminde onları elle beslemek. Bu, bilinçli olarak sessiz ve yakından bir başlangıçtır ve çoğu ziyaretçi için gecenin en çok akıllarında kalan kısmı, beklemedikleri bu andır — insanlar kızak için rezervasyon yapar, ama beslemeyi hatırlar. Sürü bir gösteri sunmuyor; sadece orada, çalışan bir sürünün beslenme saatinde yaptığını yapıyor ve bu karşılaşma bir yaban hayatı parkı ziyaretinden çok daha yakın ve çok daha az sahnelenmiş.
Kızak yolculuğu bilinçli olarak kısa tutulmuştur
Ren geyiğinin çektiği kızak, koşullar ve kar kalınlığı elverdiğince yaklaşık 15 ila 20 dakika sürer. Uzun bir yolculuk değil ve olması da beklenmiyor — tempoyu hayvanlar belirliyor ve gecenin asıl ağırlığı bu yolculuğun iki yakasındaki iki aşamada yatıyor: öncesindeki besleme ve sonrasındaki akşam yemeği. Kızağı gecenin bütünü değil, baş tacı olarak görün; o zaman kısa süresi hayal kırıklığı olmaktan çıkıp bütün gecenin şekli olarak anlam kazanmaya başlar.
Akşam asıl lavvu'da başlar
Soğuktan içeri girip mumlarla aydınlatılmış bir lavvu içindeki açık ateşin başına geçiyorsunuz; başlangıç olarak sıcak kahve, çay veya çikolata ikram ediliyor. Üç çeşitlik akşam yemeği — soğuk tütsülenmiş somon, ardından Sami ekmeğiyle bidos, son olarak çikolata ve yaban mersinli tatlı — burada servis edilirken çobanlar Sami tarihinden ve ren gütme işinin yıllık döngüsünden bahsediyor ve geleneksel, enstrümansız söylenen Sami şarkısı joik'i icra ediyorlar. Gecenin en uzun bölümü bu aşama ve asıl sohbetle hikâye anlatımının çoğu, dışarıdaki daha soğuk ve daha hızlı ilerleyen aşamalarda değil, burada gerçekleşiyor.
Gökyüzü, rezerve edilen değil, sonrasında olan şeydir
Kurslar arasında ya da akşam yemeği sona erdiğinde, lavvu'dan dışarı adım attığınızda Tromso'nun sokak lambalarından epeyce uzaklaşırsınız; gökyüzü açık olduğunda ve o gece güneş aktivitesi de elverişli davrandığında aurorayı yakalamak için bu gerçek bir avantajdır. Garanti değildir ve zaten akşam da buna bağlı değildir. Gidiş-dönüş ulaşım fiyata dahildir ve alınıştan bırakılışa kadar toplamda yaklaşık 4,5 saat sürer; bu da çoğu grubu Tromso merkezine on buçuk civarında geri bırakır.
Buradaki ilk akşamınız aslında nasıl geçer
Bir bütün olarak ele alındığında, gecenin akışı sahnelenmiş bir turistik gösteriden çok, alacakaranlıkta işleyen bir çiftliği ziyaret etmeye daha yakın: soğuğun ve hayvanlarla yakın temasın yaşandığı sessiz aralar, kızakta kısa bir hareket patlaması ve sonunda uzun, sıcak, aceleye gelmeyen bir akşam yemeği. Baştan sona titizlikle kurgulanmış bir gösteri bekleyenlerin beklentilerini yeniden ayarlaması gerekir — buradaki cazibe, cilalanmamış, işleyen bir kamp havasıdır; bir gösteri programı değil.